مؤسسه تحقیقات سیاست علمی کشور رهیافت 1027-2690 36 2 2026 07 23 From Technology Commercialization to Knowledge Flow Governance: A Meta-Synthesis of the Orchestrator Role of University Technology Transfer Offices تجاری سازی فناوری تا حکمرانی جریان دانش: فراترکیب نقش هماهنگ کننده دفاتر انتقال فناوری دانشگاهی در بوم سازگان نوآوری 14199 10.22034/rahyaft.2026.12308.1663 FA یحیی معروفی گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی. دانشگاه کردستان. سنندج. ایران امیر اکبری سرچقائی گروه علوم تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی . دانشگاه کردستان. سنندج. ایران Journal Article 2026 05 17 Purpose: This study aims to examine the feasibility of transitioning from the traditional commercialization paradigm to a knowledge flow governance approach and to develop a conceptual model of the innovation orchestrator role for Technology Transfer Offices (TTOs). Background: Technology Transfer Offices have largely operated within one-dimensional, linear, and transaction-oriented frameworks, with a predominant emphasis on quantitative and financial indicators such as patenting activities. Such approaches are insufficient for capturing the complexity of contemporary open innovation ecosystems. Recent scholarship conceptualizes knowledge as a dynamic flow rather than a static asset, leading intermediary organizations to evolve from legal and transactional agents into network orchestrators responsible for managing inbound, outbound, and coupled knowledge flows. Method: This study adopted a qualitative research design and employed Sandelowski and Barroso’s seven-step meta-synthesis methodology. Data were collected through a systematic search of national and international databases covering the period from 2000 to 2025, following the PRISMA 2020 protocol. Of the 553 initially identified sources, 30 studies were ultimately selected after quality appraisal using the CASP checklist. Data were analyzed through the Best-Fit Framework Synthesis approach combined with open coding procedures. Findings: The systematic analysis identified three principal knowledge flows—inbound, outbound, and coupled—and revealed key conflict-management mechanisms, including boundary spanning and innovation aggregation. The findings further indicated that the highest level of functional maturity for TTOs is reflected in their capacity to provide network brokerage and connectivity services. The final outcome of the synthesis was the development of a three-layer conceptual model (micro, meso, and macro levels) that reconceptualizes TTOs from purely administrative entities into knowledge governance orchestrators. Conclusion: Technology Transfer Offices can effectively facilitate the development of a knowledge-based economy only by transforming their institutional identity from transactional intermediaries into network orchestrators and governance actors. Such a transition becomes possible when TTOs assume the role of knowledge flow governance orchestrators. Within this framework, intellectual property is no longer treated as an exclusionary asset but rather as a mechanism for coordinating and regulating open innovation networks. Achieving this transformation requires shifting evaluation metrics from purely financial measures toward indicators such as network impact and absorptive capacity, alongside a comprehensive redesign of internal organizational processes, network management practices, and the policy logic governing higher-level institutions. هدف: پژوهش حاضر با هدف تبیین گذار از پارادایم تجاری‌سازی فناوری به حکمرانی جریان دانش و ارائه یک چارچوب مفهومی پیشنهادی برای نقش هماهنگ‌کننده دفاتر انتقال فناوری دانشگاهی و دلالت‌های آن برای بوم‌سازگان ایران انجام شد.پیشینه: دفاتر انتقال فناوری در بسیاری از دانشگاه‌ها عمدتاً بر کارکردهای سنتی مانند ثبت اختراع، صدور مجوز بهره‌برداری و مدیریت حقوق مالکیت فکری متمرکز بوده‌اند. در مقابل، ادبیات نوین انتقال فناوری بر نقش این دفاتر در مدیریت جریان‌های دانش، هماهنگی میان ذی‌نفعان و تسهیل تعاملات شبکه‌ای در بوم‌سازگان‌های نوآوری تأکید دارد. با وجود گسترش این رویکرد، هنوز چارچوبی منسجم برای تبیین نقش هماهنگ‌کننده این دفاتر و دلالت‌های آن برای بوم‌سازگان نوآوری ایران ارائه نشده است. روش پژوهش: این پژوهش با رویکرد کیفی و بهره‌گیری از روش فراترکیب هفت‌مرحله‌ای سندلوفسکی و باروسو انجام شد. داده‌ها از طریق جستجوی نظام‌مند در پایگاه‌های اطلاعاتی داخلی و بین‌المللی در بازه زمانی ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵ (۱۳۷۹ تا ۱۴۰۴) و بر اساس دستورالعمل پریزما2020گردآوری شدند. از میان ۵۵۳ منبع اولیه، پس از غربالگری و ارزیابی کیفیت با استفاده از چک‌لیست CASP، ۳۰ مطالعه واجد شرایط وارد فرایند تحلیل شدند. داده‌ها با بهره‌گیری از رویکرد«بهترین چارچوب ترکیب» و کدگذاری باز تحلیل شدند. یافته‌ها: یافته‌ها سه جریان اصلی دانش (ورودی، خروجی و ترکیبی)، دو سازوکار کلیدی هماهنگی شامل «پل‌زنی مرزی» و «تجمیع نوآوری»، و سه لایه تحلیلی (خرد، میانی و کلان) را شناسایی کردند. همچنین، «خدمات واسطه‌گری ارتباطی» به‌عنوان بالاترین سطح بلوغ کارکردی دفاتر انتقال فناوری در ادبیات استخراج شد. بر پایه این یافته‌ها، چارچوبی مفهومی پیشنهاد شد که نقش دفاتر انتقال فناوری را از یک واحد اداری انتقال فناوری به یک هماهنگ‌کننده حکمرانی جریان دانش بازتعریف می‌کند. نتایج: یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که تحول نقش دفاتر انتقال فناوری از کارکردهای تراکنش‌محور به نقش‌های هماهنگ‌کننده شبکه‌ای، مستلزم توجه هم‌زمان به مدیریت جریان‌های دانش، تعاملات میان‌سازمانی و سازوکارهای حکمرانی است. چارچوب مفهومی پیشنهادی می‌تواند مبنایی برای بازاندیشی در نقش این دفاتر و طراحی سیاست‌های توسعه بوم‌سازگان نوآوری ایران فراهم آورد. همچنین، اعتبارسنجی تجربی این چارچوب در بستر ایران، به‌عنوان یکی از مسیرهای پژوهشی آینده پیشنهاد می‌شود.

مؤسسه تحقیقات سیاست علمی کشور رهیافت 1027-2690 36 2 2026 07 23 Analyzing the List of Knowledge-Based Goods and Services in Iran: A Typology of Challenges and Expected Functions تحلیلی بر فهرست کالاها و خدمات دانش‌بنیان در ایران: گونه‌شناسی چالش‌ها و کارکردهای مورد انتظار 14200 10.22034/rahyaft.2026.12360.1692 FA آرمان خالدی استادیار پژوهشکده مطالعات فناوری Journal Article 2026 06 23 In recent years, since the enactment of the "Law on Support for Knowledge-Based Companies and Institutions and Commercialization of Innovations and Inventions," the "List of Knowledge-Based Goods and Services" has played a decisive role in resource allocation and steering Iran's innovation ecosystem as a key instrument in implementing this law. However, for various reasons, such as ambiguity in its underlying rationale, this list has posed challenges at the policy-making, implementation, and evaluation levels. The present study was conducted using a mixed-methods (qualitative-quantitative) approach with the aim of critically evaluating this list and identifying stakeholders' expected functions.<br />In the qualitative phase, through 27 in-depth interviews with experts and key stakeholders, alongside thematic analysis using MAXQDA software, a set of 25 core challenges and 9 strategic functions were extracted. In the quantitative phase, a specialized questionnaire was designed based on the qualitative findings; subsequently, the opinions of 35 experts and stakeholders were collected and analyzed based on a typology of challenges (evaluated by prevalence and importance) and a typology of functions (evaluated by importance and feasibility).<br />The findings indicate that the most prominent challenges confronting the list include ambiguity in its formulation rationale, limitations in categorizing multi-technology products, and the neglect of its potential functions. Furthermore, the results demonstrate that in addition to its foundational role in identifying knowledge-based products, this list can assume functions such as guiding companies, facilitating inquiry processes, and promoting the knowledge-based concept. Accordingly, revising the structure of the list by adopting a matrix approach based on multi-dimensional labeling, aligned with national needs and international requirements, is an inevitable necessity. در سال‌های اخیر و از زمان تصویب «قانون حمایت از شرکت‌ها و مؤسسات دانش‌بنیان و تجاری‌سازی نوآوری‌ها و اختراعات» تاکنون، «فهرست کالاها و خدمات دانش‌بنیان» به‌عنوان ابزاری کلیدی در اجرای این قانون، نقشی تعیین‌کننده در تخصیص منابع و هدایت زیست‌بوم نوآوری ایران ایفا کرده است. بااین‌حال، فهرست مذکور به دلایل مختلفی مانند ابهام در منطقِ آن، موجب بروز چالش‌هایی در سطوح سیاست‌گذاری، اجرا و ارزیابی شده است. پژوهش حاضر با هدف آسیب‌شناسی این فهرست و شناسایی کارکردهای مورد انتظار ذی‌نفعان، با استفاده از رویکرد تحقیق ترکیبی (کیفی‌ـ‌کمّی) انجام شده است. در بخش کیفی، از طریق ۲۷ مصاحبه عمیق با خبرگان و ذی‌نفعان کلیدی و تحلیل مضمون در نرم‌افزار Maxqda، مجموعه‌ای از ۲۵ چالش محوری و ۹ کارکرد راهبردی استخراج شد. در بخش کمّی، بر اساس یافته‌های پژوهش کیفی، پرسش‌نامه‌ای تخصصی طراحی شد؛ سپس نظرات ۳۵ نفر از خبرگان و ذی‌نفعان گردآوری و بر مبنای گونه‌شناسی چالش‌ها (مبتنی بر دو معیار فراگیری و اهمیت) و گونه‌شناسی کارکردها (مبتنی بر اهمیت و قابلیت) تحلیل شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که مهم‌ترین چالش‌های پیشِ روی فهرست، شامل نامشخص بودن منطق تدوین، محدودیت در دسته‌بندی محصولاتِ دارای فناوری‌های متعدد و غفلت از کارکردهای بالقوه فهرست است. همچنین، نتایج بیانگر آن است که این فهرست، افزون بر نقش پایه‌ای در شناسایی محصولات دانش‌بنیان، می‌تواند کارکردهایی نظیر هدایت شرکت‌ها، تسهیل فرایندهای استعلام و ترویج مفهوم دانش‌بنیان را نیز بر عهده گیرد. بر این اساس، بازنگری در ساختار فهرست با اتخاذ رویکردی ماتریسی و مبتنی بر برچسب‌گذاری چندبعدی، هم‌سو با نیازهای ملی و الزامات بین‌المللی، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است.